About Bunnies.. · Health ✿

Δερματική Φροντίδα των Κουνελιών..

%ce%b4%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%86%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%b9%cf%8e%ce%bd

Η εικόνα του δέρματος των κουνελιών αποτελεί ένα δείκτη της γενικής κατάστασης της υγείας τους. Οι δερματικές παθήσεις μπορεί να είναι από απλώς ενοχλητικές για το ζώο έως και απειλητικές για τη ζωή του. Κάποιες από αυτές μεταδίδονται και σε άλλα είδη, ακόμη και στον άνθρωπο. Η σωστή και γρήγορη αντιμετώπιση είναι αναγκαία και η πρόγνωση στις περισσότερες περιπτώσεις πολύ καλή.

Αλωπεκία

Η απώλεια του τριχώματος στα κουνέλια, χωρίς να υφίσταται άλλο συστηματικό νόσημα, μπορεί να οφείλεται σε πολλές και διαφορετικές αιτίες συμπεριλαμβανομένου της ανίας, των ορμονικών διαταραχών και της τοπικής φλεγμονής.

Τα θηλυκά κουνέλια αφαιρούν μέρος του τριχώματος τους λίγες ώρες πριν τον τοκετό, για να σχηματίσουν τη φωλιά τους, κατάσταση που παρατηρείται και στην ψευδοκύηση.

Οι διατροφικές ελλείψεις, όπως η ανεπάρκεια της τροφής σε ίνες, αποτελούν ένα ακόμη λόγο που τα κουνέλια χάνουν μέρος του τριχώματος τους.

Σε περιπτώσεις που δεν μπορούν να προσεγγίσουν το σημείο του ερεθισμού, λόγω αρθρίτιδας, παχυσαρκίας ή δύσκολου ανατομικά σημείου, όπως οι πτυχές του δέρματος, καταφεύγουν στην απώλεια τριχώματος από περιοχές που έχουν εύκολα πρόσβαση (άκρα, λαιμός). Για αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα σημαντικό κατά την εξέταση του ζώου να ελέγχεται όλο το σώμα και όχι μόνο τα σημεία που φαίνεται να νοσούν.

Στον τράχηλο, το τρίχωμα είναι συνήθως πιο αραιό, με την πυκνότητα αυτή να αλλάζει με την αλλαγή του καιρού και τις ορμονικές διακυμάνσεις στα θηλυκά που δεν έχουν στειρωθεί. Αν αυτή η αραίωση περιορίζεται στην περιοχή του τραχήλου και κρύβεται όταν το κουνέλι κάθεται και το κεφάλι του ακουμπάει στους ώμους, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Αν όμως η πυκνότητα αυτή συνεχίζεται και πέρα από αυτό το σημείο, η εξέταση του ζώου κρίνεται απαραίτητη.

Απώλεια τριχώματος μπορεί να παρατηρηθεί επίσης, όταν ζουν δύο η περισσότερα ζώα μαζί, καθώς οι συγκατοίκηση κουνελιών ή κουνελιών και ινδικών χοιριδίων είναι πολλή συχνή. Τα κουνέλια μπορούν να μασούν το τρίχωμα τους ή το τρίχωμα του δεύτερου ζώου, από άγχος λόγω συνωστισμού ή ανταγωνιστικότητα αντίστοιχα.

Σε τέτοιες καταστάσεις η γούνα των ζώων εμφανίζεται με ανομοιογενή τριχόπτωση και σπασμένες τρίχες, χωρίς όμως την πλήρη απώλεια τους. Αν ο τραυματισμός ή το δάγκωμα ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό και δεν υπήρξε ουσιαστική βλάβη του δέρματος, η επούλωση και η αναγέννηση του τριχώματος θα επέλθουν σε λίγους μήνες.

Ακάρεα

Η απόπτωση των τριχών που παρατηρείται κάποιες εποχές του χρόνου είναι μια φυσιολογική διαδικασία ανανέωσης του τριχώματος του κουνελιού, αλλά θα πρέπει να διαφοροποιηθεί με βεβαιότητα από παθολογικές καταστάσεις.

Η κατά τόπους απώλεια τριχών, κατά μήκος της ράχης, αποτελεί το σήμα κατατεθέν της προσβολής από Cheyletiella Parasitovorax, το πιο κοινό άκαρι του δέρματος του κουνελιού. Οι τρίχες στα σημεία αυτά αποσπούνται πολύ εύκολα και σε προχωρημένες καταστάσεις σχηματίζονται εφελκίδες. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο κνησμός.

Η διάγνωση γίνεται με παρασκεύασμα από ξέσμα δέρματος ή με τη χρήση κολλητικής ταινίας και παρατήρηση στο μικροσκόπιο, χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή γιατί η μη ανεύρεση του ακάρεος δεν αποκλείει την ύπαρξη του.

Η θεραπεία είναι σχετικά απλή και περιλαμβάνει την χορήγηση ουσιών ενέσιμες ή από το στόμα. Η θεραπείας με τη μορφή αμπούλας είναι πιο εύχρηστη για τον ιδιοκτήτη, αλλά χρειάζεται προσοχή στην εφαρμογή της. Πρέπει να γίνεται σε περιοχές που το ζώο δεν μπορεί να φτάσει εύκολα, όπως ο τράχηλος.

Ένα ακόμη άκαρι, πολύ ενοχλητικό, που προσβάλλει συχνά τα κουνέλια είναι το Psoroptes Cuniculi, που εμφανίζεται με την χαρακτηριστική καστανοκόκκινη κρούστα στο εσωτερικό των αυτιών. Το κουνέλι μπορεί να κουνά νευρικά το κεφάλι του ή να τραυματίζει τα αυτιά του, τα οποία μπορεί να πάρουν μια κλίση προς τα κάτω. Τα ακάρεα φαίνονται με γυμνό μάτι καθώς μετακινούνται κατά μήκος των κρουστών. Ανιχνεύονται εύκολα και μέσω μικροσκοπικής εξέτασης των αλλοιώσεων που έχουν δημιουργήσει.

Μπορούν επίσης, να βρεθούν και σε άλλες περιοχές του δέρματος, όπως πάνω από την ουρά και τα άκρα.

Η θεραπεία είναι η ίδια με της Cheyletiella, ενώ οι κρούστες δεν χρειάζεται να αφαιρεθούν, καθώς είναι μια διαδικασία επώδυνη για το ζώο και θα απομακρυνθούν μόνες τους κατά τη διάρκεια της αγωγής.

Είναι σημαντικό, και στις δύο περιπτώσεις, το περιβάλλον που ζει το κουνέλι να καθαρίζεται συστηματικά γιατί τα ακάρεα μπορούν να επιβιώσουν στη στρωμνή του ζώου, όπως και στα χαλιά του σπιτιού για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ψύλλοι

Οι ψύλλοι μπορούν να προκαλέσουν τριχόπτωση, ερυθρότητα, μικρές κρούστες και κνησμό. Η χρήση της ιμιδακλοπρίδης για 1 μήνα, σε δόσεις και ανάλογα το βάρος του κουνελιού. Μέχρι σήμερα έχει πολύ καλά αποτελέσματα.

Η καθαριότητα του περιβάλλοντος του κουνελιού είναι απαραίτητη, όπως και η χρήση ειδικών προϊόντων για καλύμματα και χαλιά. Το ζώο μπορεί να επιστρέψει στους χώρους που χρησιμοποιήθηκαν τα καθαριστικά, εφόσον έχουν στεγνώσει.

Ποδοδερματίτιδα

Η ποδοδερματίτιδα (πληγή στον ταρσό) είναι μια πολλή συχνή κατάσταση, που εμφανίζεται σε κουνέλια που ζουν σε συρμάτινα κλουβιά ή οποιαδήποτε τραχιά, υγρή και σκληρή επιφάνεια.

Οι υπέρβαρες φυλές (π.χ. Flemish Giant, Californian), τα παχύσαρκα κουνέλια κι όσα έχουν λεπτό τρίχωμα στο κάτω μέρος των ποδιών τους (π.χ. Rex) παρουσίαζουν προδιάθεση σε αυτό το πρόβλημα.

Σε απλές περιπτώσεις, η παροχή μιας απαλής και απορροφητικής επιφάνειας ανάπαυσης (βαμβακερό ύφασμα), ο καθαρισμός της κάτω πλευράς του ποδιού και η περίδεση (σε ευάγωγα κουνέλια) για 1-2 εβδομάδες, θα βοηθήσει στην επούλωση της πληγής. Η μείωση του βάρους μπορεί να αποτελέσει το κλειδί της θεραπείας σε υπέρβαρα κουνέλια.

Όσον αφορά περιπτώσεις με σοβαρή μόλυνση ή βαθύ έλκος, χρειάζονται ακτινογραφίες για να καθοριστεί αν η λοίμωξη έχει εισχωρήσει μέσα στο οστό. Ταρσοί με σοβαρή μόλυνση ή βαθύ έλκος μπορεί να είναι δύσκολο ή αδύνατο να θεραπεύτουν.

Εάν η λοίμωξη έχει διεισδύσει στο οστό και η προσβολή έχει περιοριστεί στο ένα μόνο άκρο, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι αναγκαίος, καθώς πρόκειται για μια πολλή επώδυνη κατάσταση.

Μύκητες

H παρουσία μυκήτων στο δέρμα των κουνελιών δίνει την χαρακτηριστική, κόκκινη κυκλική αλλοίωση (δαχτυλίδι). Η ξηρότητα, η απόπτωση νεκρών κυττάρων και η υποτρίχωση αποτελούν τα συχνότερα συμπτώματα που μπορεί κάποιος να παρατηρήσει.

Εμφανίζονται πιο συχνά στο κεφάλι του κουνελιού, στα αυτιά και στο πρόσωπο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η τοπική αντιμυκητιακή θεραπεία (υπό την καθοδήγηση κτηνιάτρου) είναι αποτελεσματική.

Σύφιλη

Το Treponema Cuniculi είναι ένα βακτήριο της ομάδας των σπειροχαιτών, παρόμοιο με εκείνο που προκαλεί τη σύφιλη στους ανθρώπους.

Προκαλεί φλοιώδη δερματίτιδα κυρίως γύρω από τα γεννητικά όργανα του κουνελιού ή/και τη μύτη, αλλά σε σοβαρές περιπτώσεις οι αλλοιώσεις μπορεί να εκτείνονται γύρω από τα μάτια, ακόμη και σε όλο το πρόσωπο.

Αυτός ο μικροοργανισμός είναι αρκετά ανθεκτικός στις περισσότερες τοπικές θεραπείες, αλλά ανταποκρίνεται καλά στην προκαΐνούχο G Πενικιλίνη.

Απαραίτητος κρίνεται ο έλεγχος της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος, κατά τη διάρκεια της θεραπείας, καθώς διαταράσσεται η εντερική χλωρίδα.

Δερματικές Μάζες (αποστήματα, νεοπλάσματα)

Τα αποστήματα αποτελούν πολύ συχνό πρόβλημα στα κουνέλια.

Επειδή το δέρμα τους είναι σκληρό και το πύο περιχαρακώνεται από ένα παχύ στρώμα (κάψουλα), η συνήθης αντιμετώπιση των αποστημάτων (άνοιγμα, καθαρισμός – πλύσεις, παροχεύτευση, αντιβίωση) συχνά αποτυγχάνει.

Η πλήρης χειρουργική αφαίρεση του αποστήματος, μαζί με την κάψα, είναι η λύση με τα καλύτερα αποτελέσματα. Η λήψη υλικού και η καλλιέργεια είναι απαραίτητη, για να επιλεγεί η καταλληλότερη αντιβιοτική θεραπεία.

Τα κουνέλια εμφανίζουν συχνά θηλώματα και άλλους καλοήθης όγκους, όπως τα λιπώματα. Τα πρωτογενή κακοήθη νεοπλάσματα του δέρματος δεν είναι συχνά στο κουνέλι, αλλά μπορούν να εμφανιστούν ως μετάσταση από άλλο όργανο του σώματος, όπως η μήτρα.

Τα ασυνήθιστα εξογκώματα στο δέρμα θα πρέπει να παρακολουθούνται για οποιαδήποτε αλλαγή στο μέγεθος, το σχήμα ή το χρώμα. Αν αφαιρεθεί μια μάζα από το δέρμα, θα ήταν χρήσιμο να σταλεί για παθολοανατομική εξέταση.

Μπάνιο

Έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά θανάτου κατά τη διάρκεια του μπάνιου. Το ζώο αρχικά εκδηλώνει αντίδραση και αποστροφή προς τη διαδικασία της εμβάπτισης ή της κολύμβησης. Τα πιο ευαίσθητα από αυτά καταλήγουν είτε από ανακοπή λόγω του φόβου, είτε από την τοξική δράση των ουσιών που περιέχουν τα καθαριστικά.

Ουσίες που έχουν συμπεριληφθεί σε αυτές τις αναφορές είναι: η Καρβαρύλη, οι Πυρεθρίνες, η Θειασβέστος και πολλά ακόμη σαμπουάν, που προορίζονται για την καθαριότητα των μωρών.

Τα κουνελάκια που έχουν συνηθίσει σε περισσότερους χειρισμούς, παρουσιάζουν συμπτώματα όπως ξηρότητα του δέρματος, θαμπό τρίχωμα, αδυναμία και ανορεξία.

Καθώς, από τη Φύση τους, είναι ιδιαίτερα καθαρά ζώα, η περιποίηση του τριχώματός τους αποτελεί καθημερινή δραστηριότητα.

Σε πολλά κουνελάκια έχει παρατηρηθεί ψύξη και ηπατικά προβλήματα, καθώς προσλαμβάνουν τις τοξικές ουσίες των καθαριστικών στην προσπάθεια να στεγνώσουν το τρίχωμα τους. Αν μετά το μπάνιο το ζώο εμφανίσει κάποια από αυτά τα προβλήματα, πρέπει να του δοθεί άμεσα ιατρική φροντίδα (ενδοφλέβια θερμοί οροί, κορτικοστερεοειδή), αν και αρκετά ζώα δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν.

Συνεπώς, το μπάνιο δεν αποτελεί σωστό τρόπο περιποίησης ενός κουνελιού, με εξαίρεση το τοπικό πλύσιμο σε κάποιες περιοχές που το ζώο λερώνεται και δεν μπορεί να καθαριστεί, όπου γίνεται σταδιακά, με ήπια κτηνιατρικά καθαριστικά και καλό στέγνωμα.

Υγρασία

Αν το δέρμα ενός κουνελιού είναι εκτεθειμένο σε υγρασία για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε η απώλεια τριχών, η ερυθρότητα και βακτηριακή υπερανάπτυξη είναι τα συνηθέστερα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.

Η υγρασία μπορεί να προέρχεται από το περιβάλλον (δοχείο με νερό, διαρροή νερού από την ποτίστρα, συχνό μπάνιο) ή από το ίδιο το κουνέλι (διαρροή ούρων, κοπράνων και σιαλόρροια που οφείλεται σε οδοντικά προβλήματα, έντονη δακρύρροια).

Η λοίμωξη από το βακτήριο Pseudomonas Aeruginosa προκαλεί δερματίτιδα, η οποία εμφανίζεται ως αποχρωματισμός του τριχώματος. Αν το πόσιμο νερό είναι μολυσμένο με Pseudomonas, επιβάλλεται η αυστηρή απολύμανση ή η αντικατάσταση των δοχείων νερού. Ανακαλύπτοντας την πηγή της υγρασίας και εφόσον οφείλεται σε περιβαλλοντικό παράγοντα, η εξάλειψη της είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα προς την θεραπεία.

Αν το πρόβλημα είναι οργανικό, ο κτηνίατρος πρέπει να εξετάσει το ζώο για να διαπιστώσει το αίτιο.Τα προβλήματα της ουροδόχου κύστης ή η επιπεφυκίτιδα εμφανίζονται ως συχνότερα σε τέτοιες καταστάσεις.

Θεραπευτικά απαιτείται καθημερινή φροντίδα της πληγείσας περιοχής με κούρεμα, τοπικό καθαρισμό με διάλυμα ιωδίου ή χλωρεξιδίνης και αντιβιοτική/αντιφλεγμονώδη αγωγή σε μορφή αλοιφής. Επίσης, η εντατική ή παρατεταμένη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών πρέπει να αποφεύγεται, ενώ συστηματικά αντιβιοτικά χρειάζονται μόνο στις περιπτώσεις σοβαρής λοίμωξης.

 

Πηγή: Diagnovet

Advertisements

Share your Bunny Thoughts..

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s